Blog

IM Wales 11-09-2011 (Nederlands)

Koud, veel wind, en steile beklimmingen, dat is Ironman Wales. Ik had enorm goed kunnen trainen, en voelde me nog nooit zo goed. Echter verloor ik de wedstrijd nog voor de wedstrijd begon door mijn glycemie die om 2u ‘s nachts op wedstrijddag plots 369mg/dL stond. Ik spoot 3 eenheden Novorapid in en ging terug verder slapen. Om 4 u opgestaan en glycemie was toen terug in orde. Ik had mijn ontbijt (pannenkoeken) en begaf me rustig naar de wisselzone. Regen, regen en nog eens regen, maar een kwartiertje voor de zwemstart waren de donkere wolken verdwenen en werden we getrakteerd op een droge, met uitzondering van enkele stevige druppels tijdens de marathon, wedstrijddag. Het zwemmen ging goed. Er stonden best veel golven en het water was erg koud, maar freewheelend kwam ik na 57’ uit het water. Daarna terug de loopschoenen aan omdat de fietsen 1.5-2km verder geparkeerd stonden. Ik kroop op mijn fiets en het ging ongelofelijk goed. Ik moest van mijn coach 280Watt duwen en dat ging me verbazend goed af. Echter na 17km lekke voortube. Een snee van minstens 6-7mm. Ik stopte en spoot er pitstop gel in, maar alle gel spoot er langzaam aan uit en er ontsnapte ook veel lucht. Met de handen in het haar vertrok ik verder in de hoop dat de gel het gat zou kunnen dichten, maar tevergeefs. 500m stond ik weeral stil en besloot mijn 2e pitstop busje te gebruiken. Ik spoot de gel langs de ventiel in mijn wiel terwijl ik met mijn duim het gat dicht hielt. Nog geen 10sec later kroop ik vlug vlug op mijn fiets, en hoorde nog steeds licht ontsnappen uit de tube. Ik besloot om zo hard als ik kon te rijden om de pitstop gel goed naar buiten gedrukt te krijgen in mijn tube. Het was ook nog eens bergop en tegenwind, dus het was bijna spurten om >40km/u te rijden. Ik voelde nog steeds drukverlies, maar opeens hoorde ik geen lucht meer ontsnappen en reed zo de resterende 163km verder met nog geen 2bar in mijn voorwiel. Zelden had ik zo’n goede fietsbenen en 300Watt duwen ging me zo gemakkelijk af, hartslag bleef onder de 150. Na 93km hoorde ik een vreemde slag in mijn voorwiel, en iedere keer als ik remde hoorde ik per omwenteling ‘Tak Tak’… Ik had schrik dat mijn velgrand gebroken of gebarsten was. Ik durfde mijn voorrem niet meer te gebruiken en dat heeft mij ook enorm veel minuten gekost op dit technische parcours. Ik fietste 5u37 op dit parcours, in vergelijking met de latere winnaar die er 5u22 over deed. De eerste 4u fietste ik tegen 273W (291W genormaliseerd wattage – 4.04W/Kg). Over de hele afstand duwde ik 259W (279W genormaliseerd wattage – 3.88W/Kg) met gemiddelde hartslag van 152. Super fris begon ik aan de marathon, 4 rondjes van 10km, 4km omhoog, 4km omlaag en dan nog enkele pittige korte klimmetjes in het stadje. Al vanaf de eerste beklimming voelde mijn benen afgesneden. Hartslag zakte tot 120-130, en liep tegen marathontempo 3u20-3u25. Minstens 6 toiletbezoeken later, bereikte ik de finish met afsluitende marathontijd in 3u48 en werd daarmee 3e in de leeftijdscategorie tot en met 24jaar. Ondanks het materiaalpech wist ik ook nog de snelste fietstijd in deze leeftijdscategorie op mijn naam te zetten. Ik werd 91ste overall. Vooral een gelukkig gevoel achteraf door het wegblijven van de maagklachten.
 
Voedingschema:
Ontbijt 300gr pannenkoeken
1.5u voor de start (isotone sportdrank 750mL-etixx)
30min voor de start 200gr pannenkoeken
Vlak voor de start 1 SIS gel
Na 1.9km zwemmen 1SIS gel
Tijdens fietsen: 1SIS gel per half uur; per 90km 2 bidons met isotone sportdrank Etixx en 1 bidon met zouten (NUUN)
Tijdens lopen: per 5km 1 SIS gel