Blog

3e M25-29 tijdens Ironman Maastricht

Eindelijk is het dan toch een keer gelukt, qualificatie voor Ironman Hawaii!!

6 jaar lang leef en train ik met diabetes type 1. Ik moet dagelijks meerdere keren insuline inspuiten, en bloedsuikerspiegel meten. Ondanks veel laagtepunten en tegenvallende resultaten, blijf ik gemotiveerd om dagelijks 1-2 keer te trainen. Dit is namelijk mijn beste medicijn!
En ook deze keer werd mijn voorbereiding voor de Ironman van Maastricht grondig verstoord door een valpartij. 7 dagen niet kunnen sporten, en laatste 3 weken om en bij 50 loopkilometers kunnen maken. Met bang hartje stond ik aan de start zondag.

Zwemmen easy going in de voeten. 10 in mijn Age-Group, 81e overall.
Fietsen voelde meteen niet goed aan. Na 40km had ik al het gevoel dat de fietsbenen er niet zouden komen. Geen macht in de benen, en hartslag zo hoog. Na 90km had ik het gevoel dat de basisconditie al volledig weg was gegaan door de slechte voorbereiding. En niet meer wist waar ik kracht vandaan moest halen voor nog 90km. Tempo laten zakken zodat hartslag eens naar 150 ging. Ik ben ook nog fout gereden (blijkbaar niet de enige zondag). Plots kwam ik op een punt waar ik al was voorbij gereden. Kostbare tijd zo bleek achteraf, 4' van de winnaar, 1' van de tweede, mja... Laatste 1u20 in het fietsen kwam ik er meer door, en door het heuvelachtige en technische parcours stak ik er nog enkele voorbij toen. Ik kon niet geloven dat ik als 1e de marathon begon in mijn categorie. 266,4 watt gemiddeld. Nu 32e overall, ten opzichte van 25e overall in Klagenfurt na het fietsen. Maar met zo'n vreemde voorbereiding valt dat misschien wel binnen de verwachtingen.
Bij het lopen had ik een strategie om eerste 10-15km tegen maar 5'/km te lopen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik kon mij steeds meer vastbijten in de wedstrijd, maar had schrik om klop van de hamer te krijgen, gelijk altijd. Ik durfde gewoon niet sneller te lopen. Laatste 7km kon ik complexvrij lopen, en kon toen wel mijn normaal marathontempo ontwikkelen.
Zonder die versnelling was ik geen 3e meer kunnen worden (30e overall). Met die goede indeling in de marathon mijn qualificatie voor Hawaii binnen gehaald en eerste keer podium op een Ironman.

Na 2 keer Europees kampioen te zijn op de lange afstandstriatlon voor diabeten, kan ik me nu klaarmaken voor het WK. Zéér fier om te kunnen bewijzen dat deze ziekte me niet weerhoudt om zulke sportprestaties te leveren. Als ambassadeur van de Royal Doctors, ben ik dan ook uitermate tevreden dat wij samen deze 3 successen al hebben kunnen behalen. Bedankt voor de medische steun ook, want anders was dit niet haalbaar geweest.

Na Hawaii ga ik me volledig focussen om de wereldrecordtijd van een diabeet op de volledige triatlon te verbreken.